| ← Önceki (Oluşu İfade Etme) | | İçindekiler | | Sonraki (Sıfatlar) → |
| Alıştırmalar |
Burada Bob sorduğu sorunun Alice ile ilgili olduğunu vurguluyor. Cümlede 「だ」 nın olmayışına dikkat edin. Gündem belirtildiği için Alice'in öğrenci olduğunu anlamak için başka bir şeye gerek yok. Bob soru soru soruyor, bu cümlede ada 「だ」 zaten eklenmez. Bunu yaparsak aynı cümlede hem soru sormaya hem de yargıda bulunmaya çalışmış oluruz.
Gündemi bilmediğimiz için bu konuşmadan kesin bir anlam çıkaramayız. Yarın haftanın günü Jim olamayacağı zaten belli. Cümle Jim'in yarın yapması muhtemel birşey hakkında olabilir. Örneğin konuşma sınavına girip girmeyeceğini soruyor olabilir.
Gündem ilgecinin işaret ettiği şeyler çok genel şeyler olabilir. Gündem ilgeci herhangi bir eyleme veya nesneye atıfta bulunabilir, bunlar başka cümlelerde geçse bile. Örneğin yukarıda son cümlen Jim'in ne gün sınava gireceği ile ilgili. Ama bu cümlede "sınav" sözcüğü hiç geçmiyor!
İki yargının çelişmemesine dikkat edin. "Öğrenciyim, Tom da öğrenci değil." cümlesi anlamsız olur. Bunun yerine bir sonraki örnekte görüldügü gibi Alice 「は」 gündem ilgecini kullanarak de/dahi anlamını katmadan durumu anlatabilir.
Peki neden Bob Alice'le ilgili bir soru sorarken Alice birdenbire Tom'dan söz açmaktadır? Belki Tom onun hemen yanındadır ve Alice onu da konuşmaya dahil etmek istiyor.
Bu noktada 「が」 ilgeci devreye giriyor. Bu ilgece özne ilgeci diyoruz.
Bob kişilerin arasından kimin öğrenci olduğunu tespit etmek istiyor. Alice Jim'in öğrenci olduğu cevabını veriyor. Jim sözkonusu olunca onun (belki de Bob'un kastetmediği) öğrenci olduğunu söylemek için Alice odak ilgecini kullanarak da cevap verebilirdi. Aradaki farkı aşağıdaki örnekte görebilirsiniz.
Umarım (1)in kimin öğrenci olduğunu tespit etmeye çalıştığını (2)nin ise öğrenci ile ilgili sadece söz açtığını anlatabilmişimdir. (1)de 「が」yı 「は」 ile değiştiremezsiniz çünkü "kim" özne durumuna geçer, o zaman soru da "Kim öğrenci midir?"e dönüşür.
「は」 ve 「が」 ilgeçleri Türkçe karşılıkları olmadığı ve tümce çevirileri yakın oldiği için birbirine çok benzer görünüyorlar. Örneğin, 「私は学生」 "Ben öğrenciyim", 「私が学生」 ise "Öğrenci benim" olarak çevirilir. Ancak bu benzerlik Türkçe'de bağlamın Japonca'da olduğu kadar tümcenin anlamını etkilememesinden kaynaklanır. Birinci tümcenin odağı 「私」 olduğu için tümce "Ben öğrenciyim" anlamını taşır. Ancak ikinci tümcede 「が」 özne ilgeci 「私」 öğrencinin kim olduğunu vurgular: ben.
「が」 ilgeci gizli bir sorunun cevabını veriyormuş gibi de düşünebilirsiniz. 「ジムが魚だ」 tümcesi "Balık kim?" ya da belki "Jim ne yemeyi sever?" sorusunun yanıtı olabilir. 「これが車」 tümcesinde ise "Hangi araba?" sorusu yanıtlanıyor olabilir. Doğru şekilde ele aldığımızda aslında 「は」 ve 「が」 ilgeçleri oldukça farklıdır. 「が」 ilgeci varlıkların belirli özelliklerini tespit ederken, 「は」 ilgeci sadece yani bir odağı gündeme getirmek için kullanılır. Daha uzun tümcelerde neyin gündeme getirildiğinin belirsiz olmaması için odağın virgüllerle ayrılması olağandır.